Wanneer mensen mij vragen waarom ik met Soulver ben begonnen, zou ik natuurlijk kunnen vertellen over mijn loopbaan, mijn opleidingen en mijn jaren als manager, ondernemer en coach. Dat is allemaal onderdeel van mijn verhaal, maar het is niet waar Soulver voor mij werkelijk over gaat.

Want de manier waarop ik vandaag mensen begeleid, is vooral gevormd door mijn eigen leven. Door mooie ervaringen, maar misschien nog wel meer door de momenten waarop het leven anders liep dan ik had bedacht. Momenten waarop zekerheden wegvielen, mensen ‘verdwenen’, weg stapte, vertrouwen werd geraakt en ik soms letterlijk voor mijn gevoel in de modder zat.

Ik heb in die jaren geleerd dat je daar twee dingen kunt doen. Je kunt blijven kijken naar wat je is overkomen en naar wat anderen hebben gedaan, of je kunt op enig moment ook naar jezelf kijken en jezelf afvragen: wat gebeurt hier eigenlijk met míj? Wat raakt mij zo? Welke patronen en conditioneringen zitten hieronder? Waarom raakt het mij? En wat wil ik hiermee? Dat was het moment waarop voor mij heel andere reis begon.

Van doorgaan naar bewust worden

Ik ben een groot deel van mijn leven iemand geweest die verantwoordelijkheid neemt, doorgaat, oplossingen zoekt en er voor anderen is. Dat zijn eigenschappen die bij mij horen en waar ik nog steeds blij mee ben. Tegelijkertijd heb ik moeten ontdekken dat juist die kwaliteiten ook patronen kunnen worden waarin we onszelf verliezen.

Ik kon bijvoorbeeld heel lang rekening houden met anderen, proberen te begrijpen waarom iemand deed wat hij of zij deed en mezelf afvragen wat ík anders had kunnen doen. Zelfs wanneer iemand mij raakte of teleurstelde, ging mijn aandacht gemakkelijk eerst naar de ander. Dat betekent voor mij overigens niet dat je niet loyaal kunt zijn aan iemand van wie je ontzettend veel houdt. Juist in liefde kun je naast iemand blijven staan en tegelijkertijd leren om jezelf niet uit het oog te verliezen. Om ook in die situaties voor jezelf te staan, je grenzen serieus te nemen en trouw te blijven aan wat voor jou belangrijk is. Voor mij is dat óók liefde.

Mijn eigen pad in bewustzijn heeft mij geleerd om anders te gaan ‘kijken’. Boeken als Bewustzijn van Anthony de Mello hebben daarin veel voor mij betekend. Niet omdat daarin alle antwoorden stonden, maar omdat ze mij hielpen onderscheid te gaan maken tussen wie ik werkelijk ben en alles wat ik onderweg over mezelf ben gaan geloven.

Ook De Terugkeer van de Koning van Ton van der Kroon raakte iets wezenlijks in mij. Het liet mij anders kijken naar volwassenheid, mannelijkheid, kracht en verantwoordelijkheid. Niet de kracht van altijd maar sterk moeten zijn of alles alleen dragen, maar de kracht om aanwezig te blijven wanneer het moeilijk wordt. Om te voelen, keuzes te maken en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven.

En natuurlijk word ik nog steeds geraakt. Ik kan verdrietig zijn, teleurgesteld raken of boos worden om wat iemand doet. Dat is niet verdwenen omdat ik bewuster naar mezelf ben gaan kijken. Wat wel veranderd is, is hoe ik ermee omga. Bijvoorbeeld; welke angst zit er achter mijn boosheid? Ik probeer niet meer alleen te begrijpen waarom de ander iets doet, maar kijk ook naar mezelf. Waarom doet dit zoveel met mij en wat heb ik hierin te leren of misschien wel los te laten?

Ook de modder hoort bij mijn verhaal

Ik zou een mooier verhaal kunnen schrijven waarin iedere moeilijke ervaring uiteindelijk precies nodig bleek te zijn. Zo heb ik het alleen niet altijd ervaren. Er zijn momenten geweest waarop ik verdrietig, boos of teleurgesteld was. Waarop mijn vertrouwen in mensen een flinke deuk kreeg en ik oprecht niet begreep hoe iemand die ik had geholpen, zowel privé als zakelijk, vervolgens niets meer van zich liet horen en mij volledig kon negeren. Dat deed iets met mij en tegelijkertijd leerde het mij ook veel over die ander.

Mijn oude neiging zou zijn geweest om vooral te willen begrijpen waarom iemand zoiets doet. Inmiddels stel ik mezelf andere vragen. Waarom raakt dit mij zo? Wat zegt dit over wat voor mij belangrijk is? Wat wil ik wel en niet meer toelaten in mijn leven? Welke mensen wil ik dichtbij mij hebben? En misschien nog belangrijker: wie wil ík zijn wanneer een ander mij teleurstelt? Waar sta ik zelf in mijn volwassenheid en hoe wil ik vanuit die plek met zo’n situatie omgaan? Ook die bewustwording had ik door te maken.

Ik heb ontdekt dat uit de modder komen niet betekent dat je doet alsof die modder er nooit is geweest. Het betekent voor mij juist dat je er soms gewoon middenin moet durven zitten. Verdrietig, boos of teleurgesteld mag zijn en niet onmiddellijk alles hoeft op te lossen. Maar op enig moment komt ook de vraag: blijf ik hier zitten of stap ik er weer uit? Wat dient mij nog, wat niet meer en wat mag ik achterlaten? Niet vanuit boosheid of afwijzing, maar vanuit respect voor mezelf.

Dat neem ik mee in mijn coaching

Mijn eigen weg heeft ook mijn manier van coachen veranderd. Natuurlijk neem ik mijn opleidingen, methodieken en jarenlange ervaring in coaching, leiderschap en organisaties mee. Maar ik heb steeds sterker ervaren dat een mens zich niet laat vangen in een model of methode.

Wanneer iemand tegenover mij zit, wil ik juist niet meteen iets oplossen. Ik ben veel nieuwsgieriger naar wat er achter de vraag zit. Welke overtuigingen en patronen zijn onderweg ontstaan? Wat heeft iemand lange tijd geholpen, maar werkt inmiddels niet meer? Waar is iemand verder van zijn pure zelf gaan staan?

Dat betekent ook dat ik niet geloof dat persoonlijke ontwikkeling gaat over het voortdurend verbeteren van jezelf. Voor mij gaat het steeds meer over herinneren. Over ontdekken welke jasjes je onderweg bent gaan dragen, waarom je ze nodig had en welke je misschien niet meer nodig hebt. Want onder al die jasjes ben jij er nog steeds.

Waarom Soulver

De naam Soulver ontstond ooit uit de woorden Soul en Solver. Dat oplossen paste bij mij en ergens doet het dat nog steeds. Ik hou ervan om te onderzoeken, verbanden te zien en beweging te creëren. Maar de betekenis van Soulver is met mij mee veranderd.

Ik geloof niet meer dat alles wat moeilijk is onmiddellijk opgelost hoeft te worden. Soms heeft iets vooral onze aandacht nodig. Soms vraagt het van ons dat we even stoppen met zoeken naar antwoorden buiten onszelf en bereid zijn naar binnen te kijken. Naar onze innerlijke wereld, naar wat daar werkelijk speelt en misschien al veel langer om aandacht vraagt.

Mijn eigen reis gaat daarin ook gewoon verder. Ik ben niet ‘klaar’ en pretendeer dat ook niet te zijn. Ik kom nog steeds situaties tegen die mij raken en mensen die mij spiegelen. Het verschil is dat ik steeds beter weet wat ik dan te doen heb. Niet weggaan van wat ik voel, maar juist ernaartoe. Erbij blijven, onderzoeken wat het mij vertelt en van daaruit bewust kiezen wat voor mij klopt. Voor mij is dat zelfliefde.

Wat dient mij nog? Wat mag ik loslaten? Wie wil ik om mij heen? En vooral: wie wil ik zelf zijn?

Misschien is dat uiteindelijk wel waar Soulver voor mij over gaat. Niet iemand anders worden, maar steeds opnieuw thuiskomen bij jezelf.

Wanneer mijn verhaal of mijn manier van kijken iets in jou raakt, ontmoet ik je graag. Ik loop graag mee op jouw pad, zodat we samen gaan ontdekken wat er bij jou speelt, wat jou helpt om dichter bij jezelf te komen en vooral: jezelf weer te herinneren.

Wil je verder lezen over hoe ik naar mensen, bewustwording en persoonlijke ontwikkeling kijk?
Lees dan Hoe ik naar de mens kijk.